Smaller Default Larger

ქეთი მესტვირიშვილის ბლოგი

ფართოქუჩებიგრაფიტიანიკედლებით, ქუჩისმუსიკოსები, ცვალებადიამინდი, ადამიანებიველოსიპედით,

მოსეირნენიზოგიძაღლებთან, ზოგიცლუდისბოთლებთანერთად. სმასადაგართობაშიგალეულიღამეები,  მუშაობაშიდაღამებული  დღეები. ესბერლინია, ქალაქი, სადაცყველასშეუძლია, იპოვოსმისთვისსაინტერესო, არაქვსმნიშვნელობა, სიწყნარესადამუზეუმებისსტუმრობითმიღებულინტელექტუალურსიამოვნებასანიჭებთუპირატესობასთუღამისკლუბებშიგირჩევნიათცეკვა.

მესწორედბერლინშივარ, ქალაქში, სადაცუამრავიეროვნებისადამიანიათავმოყრილიდაარავისაქვსუცხოობისგანცდა.

2-3 დღესაკმარისიაიმისთვის, რომრამდენიმემნიშვნელოვანიქუჩადასადგურიდავიმახსოვრო. ხშრადგამოყენებულისიტყვებისჩამონათვალშიშედის: მეტროსხაზი U 2, რადიოალექსი, სტუდენტები 4 ქვეყნიდან, ინტერვიუებილტოლვილებთან. მთლიანობაში, პროექტში, დაახლოებით, 30 კაცივართდაოცდაათივეერთსადაიმავეტრანსპორტსვიყენებთ, რომსაჭიროადგილებამდემივიდეთ. წარმოიდგინეთ, 30 ერთდროულადმოლაპარაკეადამიანიერთავტობუსსათუმეტროსვაგონში.  სანამჩასვლა-ასვლისგაჩერებებსდავიმახსოვრებთ, ერთ-ერთიტრენერიქმნისსიტყვათაკომბინაციას ( ჩოპ-ჩოპ) დაროცამასხმამაღლაწარმოთქვამს, ყველავხვდებით, რომტრანსპორტისდატოვებისდროა. ავტობუსშიდარჩენილიმგზავრებიღიმილიანისახეებითგვიყურებენ.

პროექტისმიზანია, ჩავწეროთრადიოპროგრამა, რომელიცლტოლვილებისთემასშეეხება. დაგეგმილიაშეხვედრებიოფიციალურპირებთან, ლტოლვილებთან, ამსაკითხზემომუშავეორგანიზაციებთან. დატვირთულიდღესაღამოსინტერნაციონალურიღონისძიებისმოწყობითგრძელდება. პროექტისყველამონაწილეგუნდითავისიქვეყნისტრადიციულკერძსამზადებს.  ამდენი „მზარეული“ სულრაღაც 20 კვადრატულიმეტრისმქონესამზარეულოშიფუსფუსებს, დაესმცირესივრცეგვაერთიანებსჩვენ: ქართველებს, ესპანელებს, ბულგარელებსადაბელგიელებს. იმისთვის, რომსამზარეულოსთანერთადქვეყნებისკულტურაცგავაცნოთერთნამეთს, ეროვნულიმუსიკისნიმუშებსვუსმენთ, ზოგიცეკვავს, ზოგიკი, ჩემიარიყოს, საინტერესომომენტებისგადაღებასამჯობინებს.

ჩემთვისაცკი, ვისთვისაცარცთუკომფორტულიაგუნდშიუცხოადამიანებთანმუშაობა, საინტერესოხდებადავალებისშერულებისპროცესი. რამდენიმედღეშივასრულებთძირითადსაქმესდაცოტადრობერლინისუკეთგასაცნობადაცგვრჩება.

ზოოპარკიარისდაწესებულება, რომელსაცყველაქვეყანაშივიზიტისასვსტუმრობ. ვფიქრობ, ეს ადგილი ზუსტად ასახავს ხალხის დამოკიდებულებას ცხოველებისადმი.

სიმართლე გითხრათ, ზოოპარკში სტუმრობამდეც ადვილად შევამჩნიე გერმანელების თბილი დამოკიდებულება ცხოველებისადმი. ისინი ძალიან ხშირად სეირნობენ თავიანთ ძაღლებთან ერთად. ცხოველთა უფლებებიც დაცულია. მათ თქვენ იხილავთ მაღაზიებში, კაფეებსა თუ ტრანსპორტში. მათი შემხედვარე ხშირად ვფიქრობდი, როდის შევძლებთ მე და ჩემი ძაღლი თბილისში ტრასპორტით გადაადგილებას?. ბოლო დროს გავარკვიე, რომ ჩვენთან მეტროში ველოსიპედიან მგზავრსაც არ უშვებენ იმის შიშით, „ველოსიპედი ესკალატორზე არ დაგორდეს და ვინმე არ დააზიანოს“.  ეს საკითხები, შესაძლოა, ვინმეს უმნიშვნელოდ ეჩვენება სხვა პრობლემების ფონზე, მაგრამ, ჩემი აზრით, სწორედ დეტალები ქმნის საერთო ფონს, რამდენად არის დაცული ქვეყანაში ადამიანისა თუ ცხოველის უფლებები. დრო, რა თქმა უნდა, სწრაფად გავიდა. სხვა ნივთებთან ერთად, სამახსოვროდ ვიყიდე  მაცივრის მაგნიტები ბერლინის კედლის ილუსტრაციებით და ერთი ფარგალი. პასუხი არ მაქვს კითხვაზე, რამ მაყიდინა ბერლინში მაინცდამაინც ფარგალი, შესაძლოა, ეს იყო მცდელობა, გამემართლებინა ჩემი „ტურისტული ქმედება“ მაცივრის მისაკრობების ყიდვისა და შევიძინე რაღაც ისეთი, რაც აბსოლუტურად არ ასოცირდებოდა ტურისტის ქცევასთან. ასე კმაყოფილმა და ემოციებით სავსემ ბოლო „ჩოპ-ჩოპი“ ვუთხარი ბერლინს.

ახალი ამბები

სტატიები მომზადებულია ბიტ-რეპორტინგის კურსის ფარგლებში.

ერთი თვით ადრე, სანამ ბერლინში გავფრინდებოდი, მიუხედავად იმისა, რომ დარწმუნებული არ ვიყავი წავიდოდი

ჩემიბერლინისშეგრძნებებიმატარებლიდანიწყება.. იმისმიუხედავად, რომდასაჯდომიადგილებითავისუფალიიყო,

Loading radio ...